|
D
oładowanie turbosprężarkowe było znane w latach dwudziestych naszego stulecia, choć stosowano je głównie w silnikach kolejowych i okrętowych.
Stan ówczesnej techniki nie pozwalał na budowę turbosprężarek spełniających wymagania stawiane silnikom samochodowym.
W czasie drugiej wojny światowej nastąpił znaczny rozwój turbosprężarek, dzięki zastosowaniu ich w technice lotniczej i rakietowej.
W latach sześćdziesiątych gwałtownie zaczęło się rozwijać turbodoładowanie silników samochodowych, najpierw silników samochodów dużej ładowności, a następnie silników samochodów osobowych.
Praktycznie obecnie każda wytwórnia samochodów wprowadzając na rynek nowy model produkuje wersje z silnikiem wolnossącym i doładowanym.
Turbodoładowanie rozpowszechniło się z racji wielu zalet, do których należy zaliczyć:
- - wykorzystanie bezużytecznej energii spalin do napędu turbosprężarki,
- - małe wymiary i małą masę turbosprężarki,
- - możliwości wpływu na parametry operacyjne silnika przez odpowiedni dobór turbosprężarki.
Jak każde urządzenie techniczne, turbosprężarka nie jest pozbawiona wad, do których należy przede wszystkim powiązanie gazowe z silnikiem i w związku z tym dość długi czas reakcji na zmiany parametrów pracy silnika.
Od wielu lat wysiłek konstruktorów jest poświęcony temu problemowi i zmierza do jego minimalizacji.
Obecnie udało się pokonać wiele trudności dotyczących nadążania turbosprężarki z podawaniem wymaganej ilości powietrza do silnika w trakcie jego przyspieszania.
|
|
|
|
|
|
